Гар цайлгах талаар

Би ер нь хүний гарыг цайлгах талаар ихэнх хүмүүсээс өөр эсэргүү бодолтой байдаг юм л даа. Энд хоёр гурван эмчлүүлэхээр ирсэн хүмүүсийг харахаар бүр гайхаад барахгүй юм. Төлбөрөө төлөөд эмчилгээ үйлчилгээгээ авч байж ирэх болгондоо нэг сувинер ч юмуу архи ч юмуу авч ирнэ. Ер нь бол төлбөр тооцоогоо чирэгдэл бололгүй төлж байгаа юм чинь авах ёстой эмчилгээ үйлчилгээгээ авч бас сурах хэрэгтэй л гэж бодоод байдаг юм л даа. Тэр хүн ч үйлчлэх ёстой, тэр нь тэр хүний хүлээсэн үүрэг биз дээ. Би бол заавал гар хөлийг нь цайлгах шаардлагагүй гэж бодоод байдаг юм. Ганц нэг удаа бол ч яахав гэхсэн, хэдэн сар болоод л ирж байгаа байж ирэх болгондоо нэг юм авчирна. Миний ч бүр гэдэн хөдлөөд хэлчихмээр л байх юм. Даанч бага гэж голоод хүний үг сонсох хүн байх биш эндээ л нервтэхээс кк..

Санаж явдаг хүмүүс

Дөрөвдүгээр анги төгсөөд ангийн багш солигдоно гэсэн тул тавдугаар ангидаа өөр ангируу шилжсэн юм. Сургууль дотроо л доо. Тэгээд шилжээд ордог өдрөө ээж хаанаас ч юм авчирч өгсөн час улаан хилэн юм шиг судалтай юбка пиджак шиг хослол өмсч явж байлаа. Шинэ орсон анги маань нэгээсээ эхэлж хамт байсан хүүхдүүд ихтэй, бараг 42 сурагчтай болхоор зарим хүүхдүүд гуравлаад суудаг байлаа.  Эхний өдөр таних хүнгүй, суух суудалгүй гайхаад байж байтал өндөр туранхай Уянга гээд охин намайг "Улаанаа нааш ир энд суу" гээд хамт суудаг хүүхэдтэйгээ дундаа хийгээд суусан юм. Нөгөө бишүүрхүү, дуу муутай жижигхэн охинийг анх тоосон тэр охин маань бараг дараа жил нь өөр сургууль руу шилжсэн байх шүү.

Дараа нь ангийн дарга гээд томоо алаг нүдтэй урт шулуун үстэй өндөр туранхай охинтой найзладаг байлаа. Бичгийн хэлбэр нь том том дөрвөлжин, их чанга дарж бичдэг болхоор дэвтэрийн хуудаснууд нь бараг хуйлардаг байсан юм. Тэр найз охин маань долоо билүү наймдугаар ангид шилжээд явсанаас хойш холбоо тасарсан даа. Тэр үед гар утас байтугай имэйл, интернет гэж мэддэг байсан биш сургууль дээр л ирж уулздаг байсан үе юм чинь. Гэр нь нэгдүгээр хороололд гээд хол байсан болхоор тэгээд л холбоо тасарчихсан. Одоо ч хааяа ФБ-ээр хайдаг л юм. Даанч ямар нэрээр байгааг нь ч мэдэхгүй, дээр нь элбэг нэр болохоор хар мянган хүн гарч ирж байна лээ. Нээрээ танил маань 10н жилдээ хамт сурч байсан болж таараад, даанч төгсөөд бас холбоогүй байгаа гэж байсан.

Бүр бага ангид хамт байсан өндөр бор охин хааяа санаанд ордог л юм. Даанч нэрийг нь сайн санадаггүй ээ. Ингээд бодоод байхад би өндөр охидуудад их дуртай ч юмуу хэхэ ..

Аяны богц задлуулаад хэхэ

Өнөөдөр ах бэр эгч хоёр ирэв. Аав ээжийнхээ цүнхнээс нь гарч ирэх гоё юмыг горьддог хүүхэд шиг л суулаа шүү дээ. Энд тэнд хүн хүнээс нэг хоёр ном явуулсан гээд баахан зузаан номтой болов. Хэзээ нэг уншиж дуусах юм байгаа юм бүү мэд. Ном ном гээд үглээд байсан хүний амыг нь ашгүй нам таглав гэж байгаа байхдаа энэ хүмүүс хихи..

Дээр найзуудтайгаа чатлахдаа гоо сайхны ойр зуурын юм хийх паучтай болмоор байна гэж жоохон үглэж байгаад мартчихсан байсан юм. Тэгсэн манай "Уран Думаа" маань жижихэн хөөрхөн пауч хийгээд явуулчихсан байна шдээ. Цайвар цэнхэр миний дуртай өнгөтэй ёстой хөөрхөн. Ах эгч хоёрт гайхуулаад хэхэ.. Өөр ямар энэ хавьд надад гайхаж өгөх хүн байх биш..

Ээж надад гурван хавсай явуулнаа гэхээр нь за тэг тэг олон хэрэггүй шүү гэсэн юм уг нь. Тэгсэн ах эгч хоёрт гурван хавсайны зөвшөөрөлтэй гээд их бахархалтайгаар явуулсан бололтой хэхэ.

Энэ цагаан сараар ч билетний үнэ хямдарсан сургаар гэрлүүгээ явдаг юмуу гээд жоол гэгэлзсэнээ хүйтэн байгаа сургаар больсон. Дээр нь очиж 14 хонохдоо сарын цалингаараа явна, ирээд байр хоол гээд хэцүүдэх байх гээд больчихсон юм л даа. Манай хүн ч намайг харимаар байна гээд хошуугаа унжуулсан чинь багшдаа хэлээд долоо хоног явчихаад ирэх юмуу гээд л байсан хэхэ.

Цагаан сарын шинийн нэгний өглөө

Цагаан сарын шинийн нэгний өглөө

Цайгаа чанаад гоёлоо өмслөө

Тооноор нар тусах үеэр

Томчууд хүүхдүүд өвөөгийнд цугларлаа

Ажаад байхнээ

Аав ээжтэй золгосонгүй

Ах бэргэн эгчтэй золгосонгүй

Авгай нөхөр хоёр золгодоггүй 

Ардын ёс байдгийг мэдэж авлаа

Айл гэж болж тоглохдоо

Алимаатайгаа би золгохгүй ээ

гээд шүлэг өглөө шууд аманд орж ирж байна. ФБ-ээр дүүрэн гоё гоё дээлтэй хүмүүс, гэр бүлээрээ хослуулж эдр их дээл өмсдөг болж. Тэрийг нь харж би жоол атаархав. Аав ээждээ гоё хос дээл хийлгүүлэх юмсан гээд мөрөөдөв. Шөнө нойр хүрээгүй өглөө 5 өнгөрөөж унтсан тул 12 өнгөрөөж сэрээд гэрлүү ярив, хүмүүс бужигнаад айл айлаас нэг нэг төлөөлөгчтэй ярьж мэнд хүргээд миний шинэлгээ дуусав хэхэ. Учиргүй нүүрээ угааж нөгөө хувцасаа өмсөөд лаб дээрээ ирэх шив дээ. 

Нээрээ гадаадад байдаг монголчууд маань ширээ засаад битүүлж, шинэлдэг юм байна. Над шиг ширээ засах нь байтугай хоол хийж идсэн нь их юм болж байгаа хүн алга шив. Өчигдөр гурван бууз нэг хуушуур идсэн чинь ходоод маань шингээж дийлэхгүй, кола гаазтай ус ууж шингээв дээ. 

Шинийн нэгэнд эрдэм номдоо шамдсан хүн чинь энэ жил бужигнуулаад дуусгах байлгүй дээ гээд харья даа..

Ном сонин уншъя, ногоон модоо тарья..

Би нээрээ ирээд тав зургаан жил болж байгаа байж эдний хэлээр ном бараг уншиж үзээгүй хүн шүү дээ. Ойрд ганц нэг ном уншдаг болоод байгаа. Хамгийн анхны ном нь The Little Prince (French: Le Petit Prince; French pronunciation: ​[lə.pə.tiˈpʁɛ̃s]) гэдэг ном байсан. Гүн гүнзгий утгыг нь ойлгоогүй ээ, мэдэхгүй үг зөндөөтэй байсан болхоор тэгсгээд уншаад дуусгасан хэхэ.. Дараа нь яргай загасны тухай томчуудад зориулсан үлгэрийн ном гээд солонгос зохиолчийн ном хэдэн жил дамнан уншаад дуусахгүй байваа. Тэгсэн "Муму" сонирхолтой ном гээд байхаар нь найз залуугаараа хэлний дээд шатанд тэнцсэний бэлэг гээд авхуулахаар болсон чинь өмнөх жил дамнасан номоо дуусга гэдэг байна шд хэхэ.. Тэгэнгүүт нөгөө хэдэн жил уншигдахгүй байсан ном чинь хэд хоногийн дотор уншигдаад дуусч нтр.. Тэгж нэг юм Муму-гаа авхуулж уншсан кк.
Нээрээ саяхан "29 насны төрсөн өдөр, жилийн дараа үхэхээр шийдэв" гэж орчуулах юмуу даа япон зохиолчийн ном уншсан. Гол дүр зарим талаараа надтай үнэхээр адилхан санагдсан, гэхдээ надад тэр хүн шиг тийм зориг гарахгүй л дээ. Одоо бол номын дэлгүүр хааяа орохоороо уншиж байгаа энэтхэг зохиолчийн "Гэрийн зүг" гэдэг ном уншиж байгаа. Бас л бодит байдлаас сэдэвлэсэн гэсэн, удахгүй "Lion" гэдэг нэрээр кино хийгдэнэ гээд номныхоо хавтасан дээр бичигдсэн байна лээ. Бас нэг "Hector and the search for happiness" гээд кино үзээд, тэр эрчиндээ номыг нь авч уншсан. Таван жилд тавхан ном уншиж дээ хөөрхий кк..

Хүмүүсийн номны талаар уншаад хобби хөдлөөд өөрийнхийгөө бичсэн чинь юу вэ ккк

Өдрийн тэмдэглэл

Амьдрал үргэлжилдгээрээ үргэлжлээд л, ажил овоордогоороо овоороод л.. Ээж дээр нэг утсаар ярьж байхад чи нөгөө шүлэгээ бичиж байгаа юу гэсэн ккк. Гүй ээ нээрээ хүний нуусан юмыг бүх нийтээрээ олоод мэдчихсэн байгаа юм даа кк.
Би нээрээ ажлын өдөр болхоор л их том асуудалтай тулгардаг боллоо. Тэр нь өдөр оройн хоолоо яах вэ гээд бодож өгнө. Өнөөдөр өдөр ч яахав яаж ийгээд болгочихсон, орой юу идэх вэ гээд аль түрүүнээс хойш бодлоо. Угийн хоол хийх дургүй хүнд чинь гэртээ хийх талаар юу ч орж ирдэггүй юм байна кк.. Байгаа жимснүүдээрээ болгохуу, ядаж тараг байхгүй гээд сууж байх жишээний.
Угаасаа орой хоол идэх дэмий юм чинь тараг авч орж оройн хоолоо болгоноо хөө..

Өнөөдрийн тэмдэглэл шахуу

Хүүе, намар нээрээ ингэж бороо ордог билүү юу билээ. Ойрд хоёр гурав хоног бороо ороод, бороо ороогүй өдөр нь хувцасаа угаасан чинь хатаж амжаагүй дахиж ороод бараг 4 5 хоног дэлгээд тавьчихсан чинь хувцас ч хатахгүй гэр ч хатахгүй онцгүй байнаа.. Тэгээд гандан буурахгүй өнөөдөр дахиад угаачихсан орой очиж дэлгэж тавина даа. Алгын чинээ гэртэй хүн чинь хувцасаа дэлгээд тавьчихаар орноос өөр газар олдохгүй шүү дээ. Тэнгэр бүрхчихээр бүр сонин сэтгэл тавгүй болчих юм байна. Нэг гэрийн хоёр хүн надруу зураг явуулахаар нь нэгэнд нь хариу бичсэн чинь нөгөөхрүүгээ яагаад бичихгүй байгаа юм гээд байх юм ккк..
Нээрээ шөнөжин хийж байгаа ажлаа зүүдлээд арай гэж хүнийг ажилд нь явуулахаар сэрээд, явуулчихаад буцаад унтсан чинь нэг ярьдаг үнээ намайг хөөгөөд яасан ч хурдан юм. Арай гэж баригдахаасаа өмнө сэрсэн шд ккк..

Үлгэр яриулсан нь

Өчигдөр гэнэт багын явдалаа санаад.. Бага эгч бид хоёр 5н насны зөрүүтэй юм л даа. Багадаа эгчээсээ өөр хүнтэй бараг тоглож үзээгүй хөөрхий ичимхий гэж юу гэхэв хүүхэд байлаа. Би ер нь хар багаасаа шөнө нойр хүрэхгүй, нөгөө хонь хурганы хөл тоолох юм бол бүр толгой нь сэргээд унтдаггүй хүүхэд байсан юм. Харин эгч маань сайхан нойртой, бүр атаархмаар амархан унтдаг байсан одоо ч тийм л байх хэхэ. 

Хамгийн тод санадаг юм маань гэвэл бага эгч бид хоёр дандаа хамт унтдаг байхад болсон явдал л даа. Миний нойр хүрэхгүй болхоор эгчийг "Маша баавгай" ярьж өг гээд яриулдаг байлаа. Эгч ярьж байгаад өөрөө нойр нь хүрээд хэл нь орооцолдоод зарим хэсгийг нь алгасана. Би наана нь байнга сэрээгээд, тэр хэсгийг нь орхичихлоо гээд дахиж яриулна хэхэ. Бүр болохоо болихоор нь босч явж нүүрээ угааж ир гээд нүүрийг нь угаалгана. Хөөрхий эгч маань тэгээд үгэнд ороод яваад нүүрээ угааж ирдэг л байсан юм даа. Тэгээд болоогүй ээ аяганд ус хийж авчираад модон орны толгой дээр усаа тавьж байгаад эгчийг нойрмоглоод унтах гээд байвал нүдэнд нь ус дусааж сэргээдэг байлаа шд.. Одоо бодоход би яасан ч ядаргаатай байсан юм, эгч ч яасан дуулгавартай байсан юм хэхэ.. Надад дүү байгаад намайг тэгсэн бол би тэгж ярьж өгч чадах байсан болов уу даа. Ааш муутай юм болхоороо зад загнаад ярьж өгөхгүй ч байсан байж магадгүй дээ хэхэ.

Шар палааж

Би ээжийгээ дуурайсан нимгэн цагаан арьстай л даа. Багадаа дандаа гэрийнхэндээ шараараа дуудуулдаг байсан болхоор шар өнгөнд үнэн голоосоо дургүй байлаа. Уг нь би шар биш цагаан шдээ. Бага ангид байхад билүү дээ ээж хаанаас ч юм том цагаан захтай нэг нь шав шар, нэг нь яв ягаан платье авчирав. Ягаан нь даанч багадаад шар нь таараад надад шарыг нь өгсөн юм л даа. Тэрэндээ дургүй гэж юу гэхэв. Дургүйцээд хол явж шалих биш нэг хүүхдийн баяраар тэрийгээ өмсөөд аавын ажлын хүүхдийн баярт явсан юм. Тэнд зургийн уралдаан зарлаад нөгөө л нэг шуудан зөөдөг усны шувуу уул усаа зураад өгсөн чинь шагнал авч байлаа. Тэр нь "Ялаа хэрхэн заан болсон бэ?" билүү тийм ном байсан юм. Тэр ном маань хаана байгаа билээ байз. Тэгээд бүгдээрээ хамт авхуулсан зураг дээр тодоос тод шар палаажтай малийсан нөхөр тод томруунаар гарсан байдаг юм. Одоо харахаар надад шар өнгө гоё зохидог юм байна лээ. Шар мар гэж шоолоогүй бол би шар өнгөнд дуртай ч байх байсан юм билүү хэн мэдлээ.
Ер нь хүүхдүүдийг янз бүрээр өхөөрдөөд шоолоод байвал тэр тал дээрээ их эмзэг болдог гэдгийг их олон юмаар өөр дээрээ мэдэрсэн хүн байна би. Томчууд юм бодохгүй өхөөрддөг ч тэр чинь хүүхдүүддэд их хүндээр тусдаг юм шүү, ард түмээн санаад авчихаарай хэхэ..

Атаархаад л..

Өнөөдөр бүр хамаг атаархуу зан хөдөлчихлөө байна. Нүүр ном дээр хамаг юм нь тод хөөрхөн охидуудыг харж атаархаад.. Би ч яахав угийн бүдэгхэн хүн л дээ. Тэглээ гээд оёулж зүсүүлээд тод томруун болох юмсан гэж боддоггүй юмаа. Ээж маань гомдоно шдээ, өөрийг нь хуулаад тавьчихсан юм шиг охин нь юм чинь.. Гэхдээ л хүн юм болхоороо хааяа ийм хөөрхөн охидуудыг хараад атаархаад байна шүү дээ. Ёстой нөгөө юу идэж уухаараа ийм хөөрхөн болчихдог байнаа гээд баахан атаархаж суух шив.
Дараагийнх нь болхоор өөрийнхөө дуртай юмыг олчихсон хүмүүст атаархана. Би ч өдий насалталаа юу хийхээрээ аз жаргалтай болдог, юунд дуртай гэх мэт өөрийгөө бүрэн хайж олохгүй л байгаа хүн дээ. Тийм болхоороо тэр юмуу, хүмүүс хүсэл мөрөөдөлөө олоод зорилготой амьдарч байгаад нь нууцхан атаархдаг юмаа. Гэхдээ хар санаа агуулж тэр хүнийг бүтэлгүйтээсэй гэж бодохгүй л дээ. Би энэ хүн шиг өөрийнхөө дуртай юмыг, чаддаг юмыг олох юмсан гэж л атаархаад байдаг юм.
Тэгээд гоё гоё найз нөхөдтэй хүмүүст бас атаархана даа. Заримдаа ч хараад байхад хэн нэгэн хүний зүгээр нэг уйдсан үедээ холбоо барьж, уулздаг хүн юм шиг санагдаад гомдоод байх юм. Тэгээд нэг хүнд гомдсондоо саяхан залгахаар нь аваагүй ээ яршиг. Би чинь өөрөө завгүй байсан ч ганц мсж бичих цаг гардаг л байхгүй юу гэдэг бодолтой хүн болхоор тэр хүмүүсийг ойлгохгүй байгаа юм л даа.

Заа тэгээнд энд нэг атаархал гомдол цацруулсан хүн оройн хоолонд юу идье дөө гээд сууж байна даа хэхэ..