Жэйн Аустин

Заа, сайхан шинэлцгээж байна уу?

Би ч яахав Жэйн Аустиндаад л сууж байна. Номнууд нь монголоор байдаг болов уу?
"Pride and Prejudice", "Sense and sensibility" хоёрыг уншсан гэж байсан даа. Сүүлд нь нэмээд "Persuasion", "Northanger Abbey", "Emma"-г зээлж уншсан. Тэр үеийн амар амгалан хөдөөгийн амьдралд очоод буцаад ирмээргүй л байлаа. Ямар сайндаа өглөө 5 өнгөртөл уншиж сууж байхав дээ. Зарим номных нь эхлэл хэсэг, гол дүрийн талаар нуршсан хэсэг дээр жоохон залхуу хүрснийг эс тооцвол таалагдсан. Ер нь их яриасаг, мэтгэлцээн зэрэгт дуртай хүмүүс байж л гэж бодлоо шд. Одоо ямрыг нь дараа хэзээ нэгэн цагт очихоороо л мэдэх байхдаа. Одоо "Mansfield park" л үлдэх шив дээ. Жэйн Аустины бүх ном кино болчихсон юм байхдаа, гэхдээ кино номоо гүйцэхгүй юм дөө яаж ч бодсон. Номыг нь уншчихаад киног нь үзсэн нь дээр юм байна лээ. Тэгэхгүй бол киноных нь дүрээр төсөөлөгдөөд байсан. 27той нас явсан ганц бие эмэгтэй, 35тай хөгшин эр гэж гараад ганцаараа баахан инээд хүрсэн шд нээрээ хаха..

Эрүүл мэнд эрхэм баян номер гурав

Хоёр сарын дараа дахиж ирж үзүүлээрэй гэснээр өнөөдөр дахиж очиж үзүүлэв. Бамбай булчирхайн үрэвсэл чинь өөрөө аяндаа л эдгэрдэг эд юмуу даа. Өнгөрсөн долоо хоногт очиж дааврынхаа хэмжээг харахын тулд цусны шинжилгээ өгсөн. 11н сард үзүүлэхэд дааврын хэмжээ хэт буурсан байна, ихэвчлэн буцаад өөрөө хэвэндээ ордог ч цөөн тохиолдолд энэ чигээрээ тогтох тохиолдол байдаг учир 2 сарын дараа үзье, хэвэндээ ороогүй байвал хэвэнд нь орох эмчилгээ хийнэ гэсэн юм. Өнөөдөр эмчдээ үзүүлсэн чинь дааврын хэмжээ хэвэндээ очсон байна, нэг талд нь үрэвсэл жоохон үлдсэн байна (тэмтэрч үзээд) тэр нь гэхдээ яваандаа байхгүй болчихно. Дахиж шалгаж эхо-д харах шаардлагагүй, энэ удаагийнх шиг өвдөхгүй бол дахиж ирэх хэрэггүй, 5н жилийн дараа үзлэг шинжилгээ хийлгээрэй. Ер нь 5н жилийн давтамжтай үзүүлж байгаарай гэсэн. 

Ашгүй нэг эмнэлгээс саллаа гээд бөөн баяр болоод гуяа алгадаад сургууль дээрээ хүрээд ирсэн. 

Саяхан шөнө тв-ийн суваг сольж байгаад Sense and sensibility гарч байхаар нь үзсэн. Эхлээд удаагүй байсан болохоор утгыг нь бол ойлгочихсон. Өчигдөр номын сангаас номыг нь зээлсэн. Pride and prejudice-ийг бодвол уншигдаж өгдөггүй ном байна лээ. Гэхдээ яахав оройдоо нэг харж байхад дуусчих байлгүй дээ. 

Бака чика

Хүмүүс эхнээсээ 2018 оноо тайлагнаад байх шиг байна тэ. Миний хувьд фаакин 2018 он байсан болохоор хурдхан шиг дуусаасай гээд л сууж байна.

Өмнөх жилүүдийн энэ өдөр гээд гүүглэ фотонууд гарч ирэхийг харахаар хичнээн сайхан байгаа вэ гээд өнгөрсөн үеийн өөртөө атаархаж байх жишээний ккк..

Ирж байгаа 2019 ондоо л найдвар тавихаас даа

Эрүүл мэнд эрхэм баян номер хоёр

Номер хоёр тайлан тоглолт. Саяхан нөгөө бамбай булчирхайн гармоны илүүдэлд ороод тураад нусаа наагаагүй юу. Тэгэхэд эм уугаад, өвдөхгүй бол нэг хоёр өдөр өнжөөрэй гэсэн болохоор өнжин барин 2 долоо хоног уугаад үзүүлсэн. Хэвийн хэмжээнд ороод хүн төрхөндөө оржээ, сарын дараа дахиж үзэмз, гармоны хэмжээ буураад тэр чигтээ тогтох тохиолдол байдаг, буцаж хэвэндээ орох ч тохиолдол байгаа гээд сарын дараа үзүүлсэн. Буураад хөөрхий минь юучгүй болчихож, бараг долоо хоногийн өмнөөс л өглөөнөөс шөнө болтол идэх юм бодоод, талх тариа мөрөөдөөд бүр болохоо байгаад байсан юм таргалах гээд тэгээд байж. Бас нүд мантуу болтолоо хавдаж сэрээд, нүүрээр дүүрэн юм гарчихсан "би ингэж амьдарч үзээгүй" гээд л явж байна. Биеийн жин нэг хэвийн хэмжээнээсээ 2кг бага байна лээ, гэхдээ нэг их асуудал бишээ ер нь иймэрхүү байхдаа дээр харагддаг байхгүй юу кккк. 2 сарын дараа дахиж үзнэ, тэр үед хэвийн хэмжээнд орсон байх ёстой ихэнх хүмүүс тэгдэг, ороогүй бол эм өгнө гэнэ дээ. Одоо хурдхан гармон маань хэвэндээ ороод нүүрэн дээр юм гараад тосоор гоожоод байгааг, ховдогийн гай болоод идэх юм зай завсаргүй мөрөөдөж байгаа хоёр асуудлыг байхгүй болгочихвол л яг сайхан болох гээд байна л даа. Зүрхний цохилт их аятайхан 51-57гийн хооронд л байдаг болчихоод байгаа. Амьдрал ийм л байна даа.

Эрүүл мэнд эрхэм баян

Хэддүгээр ангид билээ дээ эмчийн үзлэг ирээд л намайг бамбайтай юм байна гэж байсан, тэгсгээд л өнгөрсөн. Одоо бодоод байсан чинь бамбай чинь булчирхай, хүн болгонд байдаг эд шүү дээ. Тэгэхээр бамбайтай гэдэг чинь ямар гэсэн үг юм бол доо.

2018 оны зуны амралт

Энэ жилийн зуны амралтаар МЗ Хятадад томилолтоор байж таараад, амралтыг нь тааруулаад Гуанжоугаар дайрч МЗг аваад Макао ороод, Хонгконг орох төлөвлөгөөтэй гараад шидчихсэн дээ. Урд зүг юм болохоор аймар халуун байхдаа гээд зүрх үхэж үхэж явсан чинь бараг Солонгосоос ялгаагүй шахуу байхав дээ.

Цаг засвар

Хүн бүр өөр өөрийн гэсэн амьдралын цаг хугацаатай гээд байдаг даа. Тэгсэн миний цаг сурах дээр ирээд эвдэрчихсэн юм бишүү. Надаас нэг семестерийн дараа ирсэн хажуу лаб-ын непал сургуулиа төгсөөд, австрали яваад, найз охинтой болоод, тэрэнтэйгээ суучихсан байхад би сурсаар л... Цагаа хурдан засуулах юмсан хаха

Хүлээн зөвшөөрөхгүй ээ

Харамсал гэж юу байдгийг мэддэггүй байж ээ. Гүй ээ яахав өнгөцхөн ойлгоно л доо, гэхдээ мэдэрч үзээгүй байж. Толгойгоороо ойлгосон ч сэтгэл зүрхэндээ хүлээн зөвшөөрөхгүй байх гэдгийг бас л мэддэггүй байж. Одоо мэдсэн ч гэсэн хүлээн зөвшөөрмөөргүй л байна. Хол удаан байхын бас нэг сайн тал нь юмуу даа.

Буян хураагаад ч яах юм билээ, тэртэй тэргүй тэрнийхээ зах зухаас ч амсахгүйгээс хойш. Гүй ээ яахав захаас нь амсана гэж хураасан ч биш дээ гэж бодох ч үлдэгсдэд дэндүү гомдолтой..

Ой санамж аа гэж

Ойрдоо миний ой санамжинд асуудал ихээхэн байх шиг санагдаад байдаг болсон. Миний санаж байгаагаар бол би багадаа эгчтэй нэг удаа зусланд явж амарсан юм л даа. Бага ангид байхдаа л байх, тэгэхэд бүгдээрээ модтой устай газар нэг өдөр очиж тоглосон юм. Том ах эгч нар усруу үсэрч ороод л, би усны хажууд тэд нарыг хараад мод мөрлөөд зогсож байсан чинь нэг ах халтираад унахдаа намайг татаж унагаад би живээд, нэг их удахгүй нэг эгч намайг гаргаж байсан юм. Миний санаж байгаагаар л даа. Ер нь би багын явдалаа нэг их санаад байдаггүй, санавал кино үзэж байгаа аятай өөрийгөө хөндлөнгөөс харж байгаа юм шиг санадаг юм. Тэр үед усан доороос тойрч зогссон ах эгч нарын байдал, намайг аварсан эгчийн усруу орж байгаа, усан доор өвс мод шавар гээд л яг удаашруулсан кино шиг санагдаад байдаг юм. Даанч тэрнээс хойшхи юм санаанд огт байдаггүй. Би ч тэгээд өөрийгөө живж байсан гээд л бодоод явж байсан, саяхан эгчтэй юм ярьж байгаад асуусан чинь ёстой тийм юм болж байгаагүй гэдэг юм даа. Шууд өөрийнхөө ой ухааныг асуудалтай юм байна гэсэн онош тавьчихаад сууж байна даа.

Ном

"Хатагтай Перегрины онцгой хүүхдүүдийн асрамжийн газар" гээд кино гарсан даа. Би тэрийг сонсоод номыг нь уншмаар санагдаад хуучин номын дэлгүүрээс авч уншсан, эхлээд киног нь үзчихвэл киногоор нь төсөөлчих байх гээд. Киног нь үзэх сэдэл төрөхгүй байгаа, зургийг нь харахаар дүрүүд нь миний төсөөлснөөс шал өөр болоод дэмий юм шиг байна өө. Хоосон ч гэсэн бүр хэт өөр юм байна лээ.

Эхний ном нь ч яахав тэгс ингэсгээд дууссан. Драма шиг төгсгөл хэсэг нь дараагийн номыг нь уншаарай гэж дуусдаг нээх зэвүүн хэхэ. Дараагийн номыг нь арай гэж хайж олж аваад уншсан, хааяа ч бүр өмнөөс нь санаа зовоод номоо тойрч хэсэг явж байгаад уншиж эдр кк, хааяа тэнэгийг нь гайхаад арай гэж уншиж дууссан. Төгсгөл хэсэгт нь хэсэг шоконд ороод ургацын баярыг тохиолдуулан сүүлийнхийг нь унших гээд аваад тавьчихсан байсныгаа саяны олон хоногийн амралтаар дуусгасан. Эхлүүлэх гэж бас хэсэг зугтаад, эхлүүлчихээд баахан тойрч яван барин дуусгав шүү дээ. Би санаа зовмоор юм үзэж харж чаддаггүй шд нээрээ, өмнөөс нь санаа зовоод зугтаад байдаг байхгүй юу хэхэ.

Ааль дээр "Луун шивээст охин"-ы 2р номыг эхлүүлсэн тойроод бараг жил боллоо хаха.