Жижиг сажиг юмс

Хүмүүсийн блогоор дамжиж хэсэг блог уншиж суув. Ямар ч гоё бичдэг юм, яг хажууд суугаад ярьж өгч байгаа юм шиг.

Манай энд бас гайгүй 30аад градустай, борооны улирал энэ жил их оройтож байна гээд байгаа. Бороо орохгүй өнөө муу тариаланчид л хэцүүдэж байх шиг байна лээ.

Гэрээсээ хэт удаан хол байх чинь онцгүй юм байна. Сүүлдээ гэрлүү ярихаар ярих ч юм олдохоо байсан байна лээ, хамт байвал дагаж яваад шаль шаль гээд байдаг байсан чинь одоо бол за дараа ярья л гэдэг болсон.

Нээрээ бүтэнсайнд бассэйн ороод, яг ороод шүүгээгээ нээсэн чинь алчуураа авчраагүйгээ санадаг гэнэ дээ. Юу ч гэсэн ороод цаг шахуу эцтэлээ сэлж сэлж гарч ирээд бие үсээ сэнсэнд хатаасан гээд боддоо кк.. Үлдсэн усан дуслуудыг нь нойлын цаасаар арчиж нэг юм хатмар аядсан. Тэрний үр дүнд нэгдэхийн оройноос эхлээд хамар сэрвэгнээд өнөөдөр сайхан баргил хоолойтой болчихоод сууж байна. Өчигдөр уржигдар лагшин жоохон бүрхэг байсан хэрнээ эм авахаар эмийн сан орох гэхээр гайгүй болоод байхаар нь эм аваагүй. Орой тараад эмийн сан явсан чинь хаачихсан байна лээ. Аргаа бараад 24-ийн дэлгүүрээс эм авч уухав дээ. Тэр нэмэр болсон уу яасан өнөөдөр бол дажгүй л цоглог байна.

Жижиг хөлтэйн зовлон их юмаа. Пүүзийг бол хүчээр ч болтугай тааруулаад авчих юм. Гэтэл саяхан сандаал үзсэн чинь таардаг юм байхгүй, нэг бол захиалж тааруулж хийлгэнэ гээд бүр залхуу хүрээд бууж өгсөн. Тэгж байгаад тааруулж хийлгүүлдэг л байхдаа. Дээр нэг хөөрхөн пүүз байхаар нь өмсөөд үзсэн яг таарч байна шүү авдаг дээрээ тулсан чинь наадах чинь гадаа байсаар байгаад 2 хөл нь өөр өөр өнгөтэй болчихсон, үлдсэн нь 265 размер байгаа авах юмуу гэнээ. Би өмсч үзэж байхад эрэгтэй размер авахуу гээд байдаг гүй ээ мөн сийрэг толгойтой хүн ээ...

Зад мөрөөднө өө

Ойрын хэдэн саруудад ер нь сэтгэл гутралд хэт их автаад онцгүй байлаа. Байлаа ч гэж одоо ч нэг их сайжраагүй л байна. Угийн дотогшоо хүн, дээр нь өдөржин ганцаараа ярилцах ч хүн байхгүй, гэрлүү яриад тэртэй тэргүй асуудалтай байгаа хүмүүст би энд ганцаардаж үхэх гэж байна гэлтэй биш.. Саяхан нэг Mind Scan гээд апликэшн татаж аваад шалгаж үзсэн чинь сэтгэлзүйчид ханд гэж байна. Ер нь нилээн болохоо больж байгаа шинжтэй. Энэ янзаараа удаан явбал удахгүй галзуугийн эмнэлэгрүү ачигдах байх шүү хэхэ. Тэгээд ер нь одооноос сайхан мөрөөднөө гэж бодлоо. Уг нь нэг мөрөөдлийн дэвтэр авчихсан байгаа, хамт мөрөөдөгч этгээдтэй тэгж тухтай мөрөөдөх зав ерөөсөө олдохгүй юм ганцаараа л мөрөөдөхөөс.

Эхний мөрөөдөл бол удахгүй (хэзээ нь тодорхойгүй л дээ) амьдрах гэр байгаа юм. Хоёр сонголт байгаагийн нэг нь зүгээр байр, нөгөөх нь хаус (хашаа байшин).

1. Байрны хувьд бол 10-15 давхарын хооронд байвал зүгээр санагдаад байгаа. Учир нь 10-аас доод давхарынх гаднах шуугиан их, 15-аас дээд давхар болохоор өндөр байшингууд бага зэрэг байнга ганхдаг тул эрүүл мэндэд муу гэж нэг нэвтрүүлгээр гарч байсан санагдаад байна. Зочны өрөө нь шалнаас тааз хүртэл том цонхтой, цэлгэр хэдхэн цэвэрхэн тавилгатай. Ханандаа гэр бүлийн зураг өлгөнө. Саяхан фб-д билүү дээ хананд зураг өлгөх хэдэн санаанууд яваад байсан тэндээс таалагдсан санаагаа сонгоод нэмээд өөрийнхөө саналаа нэмчихнэ. Нэг өрөө нь ном унших өрөө, ханаараа дүүрэн номын тавиуртай. Одоохондоо тавиур дүүргэх ном байхгүй ч гэсэн бага багаар нэмж байтал болох байлгүй. Нөгөө өрөөнд нь нэг төгөлдөр хуур, хийл тоглож сурахаараа орж орилуулж байх зориулалттай. Яваандаа тэр өрөөнд өөр юм нэмж магадгүй. Үлдсэн нэг нь унтлагын өрөө.

2. Хашаа байшингийн хувьд нэг юмуу хоёр давхар хөөрхөн байшинтай. Хоёр давхар байвал дээд давхартаа номын өрөө, төгөлдөр хуураа байрлуулах өрөө гээд хоёр өрөөтэй. Доод давхартаа бусад өрөөнүүд байрлана. Гадаа талбайгаа сайхан зүлэгжүүлээд, МЗ-ийн дуртай жимсний моднууд, миний дуртай сакура цэцгийн мод тарьчихна. Гадаалаад суух зориулалттай саравчтай байна даа. Гэрээс 10-15 минутын зайнд нэг нууртай. Хэт ойрхон байвал гэрээр дүүрэн шумуул болох байх гээд бага зэрэг зайтай байхад гэмгүй гэж бодсон. Яваандаа нэмэгдэх зүйлс гарч ирэх байх.  

Битгий үзэн ядаарай

Хайрын үгс холдон харанхуйд гиюүрэх өдрүүдэд

Хөгжилтэй инээд цангинуулсан хонгорхон хархүүд алдарсан сэтгэлийг минь

Бүлээн уруул хацар шүргэх мөчид ч хөнгөхөн догдлох

Бүсгүй хонгор аалийг минь битгий үзэн ядаарай

Зулзаган модод нахиагаа нээх хаврын гэгэлгэн өдрүүдэд
Зураг шиг гэгээхэн хайрыг амласан сэтгэлд урвасан зүрхийг минь
Ялдамхан зан ядам хуруунд зүүлгэсэн бөгжинд хүлэгдэх
Яруухан, яаруухан мөрөөдлийг минь битгий үзэн ядаарай...


БМР 2010-10-16

Дахиж би дурлахгүй

Дахиж би дурлахгүй

Давстай, чихэртэй хайрын үгсэнд чинь мансуурахгүй

Дуулаад л, уйлаад л чамайг шөнөжин дурсахгүй

Халбага халбагаар өгөх харууслын дарсанд чинь шунахгүй

Халуухан тэврэлтэнд чинь хайлаад хагацлын далайд живэхгүй

Дахиж би дурлахгүй
Зуун зуун дурсамжаа зуугаад яваач гэж шувуудын хойноос хашгирахгүй
Зулзган модод нахиалахад зүүдэндээ догдлон сэрэхгүй
Гомдолын үгсээ зурвасаар дайгаад голыг чинь зурж дахиж өвтгөхгүй
Гоёж гоодон дэргэд чинь дэрвэж харыг чинь төрүүлж харцыг чинь татахгүй

Дахиж би дурлахгүй..


2011-1-24
БМР

Дутагдал

Би өөрийгөө хэл ярианы дутагдалтай гэж оношлоод байгаа. Муугаар биш л дээ, зүгээр л өөрийгөө яриагаар илэрхийлэхдээ муу гэсэн үг. Бичгээр бол нэг хагас дутуу ойлгуулаад байдаг юм шиг байгаа юм.
Ойр хавьд ярьж хөөрөх найз нөхөд цөөхөн болохоор ихэвчлэн мэссэнжэрээр бичнэ. Тэгэх тусам өнөөх бичгийн хэл яриа нь л ганцаара хөгжөөд байгаа бололтой. Яг ярих гэхээр л ярих юм олдохоо байчихна биздээ. Хүмүүс шиг энгийн зүйлээс яриа өдөж сурах юмсан гэж худлаа их бодно оо.. Тэгээд ямар хэрэгжүүлж үзэх биш тэгсгээд мартагдана.
Бичихдээ ч нэг их сайн биш л дээ. Энд тэндээс хамж шимээд бичихээр унших хүний ухааныг л шалгах эд болдог юм шиг байгаа юм. Ном их уншвал ядаж арай дээрдэх байгаа. Даанч шалтаг тоочоод уншихгүй юм л даа.

Ойрд хүмүүсээр их дутагдаж байгаа.. Найз нөхөд байдаггүй гэдгээ одоо л ухаарч байна. Хүмүүстэй уулзаж учраад, найзлаж нөхөрлөөд явах минь яав гээд сууж байгаа. Их ганцаардсаны шинж юмуу даа..

...

안 괜찮은데 괜찮은적 하며 너무 멀리 온 것 같아.. 난 안 괜찮아, 힘들어 지쳤어.. 누군가에게 힘들단 말을 하면 슬무없는 위로만 해주겠지. 난 그런거 원하지 않아 여기서 혼자 머물려고 한다. 

여태까지 내가 뭘 좋아한지, 뭘 할 수 있는지도 모르고 20여년을 살아왔다.. 아직도 난 뭘 할때 행복한지도 모른다.. 

힘들어.. 이제 나를 정신 차리라고 혼내줄 사람도, 외로해줄 사람도 필요 없어.. 그냥 나를 이해해줘.. 

이럴때 나를 이해해줄 사람 아무도 없어서 외롭군아.... 

난 안 괜찮다고.... ㅠㅠ

Соёлын шок

Сая эх орондоо очиж 24 хоноод ирлээ. Сэтгэгдлээсээ хуваалцнаа.. Надад санагдсанаа яг тэр хэвээр нь бичих тул сэтгэл санааны бэлтгэлтэй байгаарай.

Ер нь бол нэг их удаагүй л дээ сүүлд явснаас хойш хоёр жилийн дараа очиж байгаа нь энэ. Гэхдээ л баахан соёлын шоконд орлоо.

Их дэлгүүр нь яг л зах шиг. Ямарваа нэг газрыг нойлоор нь шинждэг болхоор ч тэр үү нойл нь яасан ч муухай юм. Сувинерийн тасагт байгаа арьсан эдлэлүүд нь яасан ч оёдол, загвар муутай юм. Хятад подволкон дээр монгол бичгээр бичсэн (тэрийгээ ч хятадад хийлгэсэн байлгүй), соёмбо зурсан байх юм. Ер нь л их зах шиг санагдсан. Нэг давхарт нь байдаг гоо сайхан гоёл чимэглэлийнх нь худалдагч нар нь энд тэнд хоёр гурваараа нийлээд хов базаад сууж байх жишээний..

Хөдөө рашаанд явлаа. Сайхан байлаа, сайхан байлаа. Агаар ус гэж янзтай л байлаа.

Аа харин асуудал хотод л байлаа л даа. Их олон барилга байшин баригджээ. Даанч бүгд шамбааралдаад, байшин хооронд жоохон л талбай гарвал барьчихдаг юмуу хайшаа юм. Манай байрны хажууд байшин барьж байна лээ. Удахгүй нар ч үзэхээ байх нь дээ.. Баригдаж байгаа байшингийн ойрхон явахдаа "солонгост сурдаг оюутан эх нутагтаа амралтаараа ирээд төмрөнд цохиулаад цаашаа харжээ" гээд мэдээгээр гарахвий гэж хурдан хурдан алхаж явлаа.

Наашаа ирэхээр онгоцны буудал орох замдаа яармагийн Вива ситиг харлаа. Ямар жижигхэн цонхтой юм бэ, над шиг том цэлгэр цонхонд дуртай хүнд бол хэцүү л юм. Гэхдээ уг нь нэгмөсөн барьж байгаа бол ганц ганц сонин шамбааралдсан байшин бариад байлгүй гоё газар тиймэрхүү гоё хотхон бариад тохижуулчихаж байгаасай л гэж бодлоо.

Тоос шороо гэж найгаа алджээ.. Энэ талаар хэлэх ч үг алга.

Хэдэн жилийн өмнө автобусанд суугаад явж байхдаа хажуугаар өнгөрөх машины жолооч нарын хамгаалалтын бүс зүүсэн нь хэдхээн байсан бол энэ жил их нэмэгджээ.

Үнэндээ эдийн засаг, амьдрал үнэхээр хэцүү байна лээ. Энийг нь тэр дээгүүр суугаа нөхөд мэддэг ч юмуу гүй ч юмуу. Махны үнэ юу вэ...

Хятадуудын барьсан байшинд, хятадуудын хийсэн тавилгыг тавиад, хятадуудын тарьсан ногоог идээд хятадуудыг муулаад л суух юм даа.

Дандаа юмны муу муухайг хардаг гэж бодов доо, үнэндээ ийм л санагдлаа.

Гайхмаар

Амьдраад л байна..

Өдөр хоног нэгэн хэмнэлээр өнгөрсөөр л ..

Үеийн найз нөхөд ээж аав болцгоочихож. Танай том одоо хэдтэй билээ гэж асуух нэг л сонин аманд эвлэхгүй, гарт ч эвлэхгүй ..

Өдөр ирэх тусам би энэ дэлхийн хүн биш юм шиг санагдах.., гэтэл бас нэг энэ дэлхийн биш юм шиг хүнтэй таарсан, нэгэн бодлын азтай байгаа юм шүү. Тэр бас их сонин хүн, хааяа хэтэрхий хувиа хичээсэн юм шиг хэрнээ үгүй ч юм шиг. Хамт байхад гэртээ байгаа юм шиг тайван байдаг. Хааяа гайхмаар .. Үргэлж энэ хэвээрээ, юу ч өөрчлөгдөхгүй байгаасай ..

Асуудал улам томорсоор .. Бодохыг хүсдэггүй хэрнээ, бодохоос өөр аргагүй асуудлууд намайг хүлээсээр .. Би очихгүй, очмооргүй ..

Хэн ч биш

Хүн бүр өөр өөрийн сонирхол, хүсэл мөрөөдөлтэй. Түүнийхээ төлөө зүтгэдэг нэгэн байхад, амьдрахын эрхээр мөрөөдөл хэвээр нь орхидог хүн ч байх. Эсвэл бүр над шиг хүсэл сонирхолоо хайж олоогүй урсгалаараа явж байгаа ч хүн бас нилээдгүй байдаг байх, магадгүй би ганцаараа ч байж мэднэ.

Дуртай ажлаа хийгээд явж байгаа хүнээс гэрэл гэгээ татах шиг санагддаг. Харин надаас хэзээ нэгэн цагт гэрэл гэгээ татаж байсан болов уу. Би хэзээ ч ямарваа нэгэн зүйлд дурлан хийж байсангүй, донтон нойргүй хонож байсангүй. Өөрөө өөрийгөө олж амжилгүй өдий олон жил болчихож. Олдох болов уу?

Өдөр ирэх тусам надаас алслан холдох инээд, баяр баясгалан.. Үнэн сэтгэлээсээ хэзээ инээснээ ч санахгүй байна. Би ер нь хэн юм бэ? Юуны төлөө яах гэж энд байгаа юм бол? Юунд дуртай, юуг хүсч мөрөөддөг юм бэ?

Бас л ганцаардал.. Энэ харанхуй ангалаас гармаар, бас гармааргүй..

Яг чам шиг амьдарч үзэхсэн

Яг чам шиг амьдарч үзэхсэн..
Зөвхөн өөрийнхөө төлөө, өөрийнхөө хүссэнээр байдаг чамд үнэхээр атаархах юм. Чиний ирээдүй, аз жаргал, амьдралд миний хэлтэрхий байдаг болов уу? Үгүй ядаж хэсэг хугацаанд ч гсн байсан болов уу? Чамгүйгээр өнгөрөөсөн хэдхэн хоног намайг сүнсгүй бие болгочихож..
Чи миний хувьд агаар, ус, ирээдүй, мөрөөдөл бүх юм минь болчихоод яагаад ганцааранг минь ийм удаан байлгаад байгаа юм бэ? Өдрийн цаг, минут, секунд тутамд чамайг л бодоод, чамтай байсан өдрүүдээ бодоод, чамайг гэнэт л урд минь ургаад гараад ирээсэй гээд л мөрөөднө.

Ингээд бодохоор чи миний хамгийн ойрын хэрнээ хамгийн холын хүн байж. Би чамайг, чиний тухай юу ч мэддэггүй байж..

Өдөр бүр шахуу салж нийлээд байдаг хүмүүст атаархаж байна, бүр үхтэлээ атаархаж байна. Байнга утасдаад, уулзаад хэрэлдээд маргалдаад байх юм гээд гайхдаг байсан хүмүүстээ одоо үхтэлээ атаархаж байна..

Сэтгэл, зүрх, бодол, хоолны дуршлыг минь аваад хурдан ир!!



Чамгүйгээр би
Чимх инээд
Чихэнд урсах
Чимээгүй нулимс
Бурамгүй уруул..